15 lipca, 2024

MSPStandard

Znajdź wszystkie najnowsze artykuły i oglądaj programy telewizyjne, reportaże i podcasty związane z Polską

Norka amerykańska hoduje własne mózgi w rzadkim odwróceniu procesu udomowienia

Norka amerykańska hoduje własne mózgi w rzadkim odwróceniu procesu udomowienia

Ten artykuł został zrecenzowany zgodnie z Science X’s proces edycji
I Zasady.
redaktorzy Podkreśl następujące atrybuty, zapewniając jednocześnie wiarygodność treści:

Weryfikacja faktów

Publikacja recenzowana

zaufane źródło

Korekta

Pochodząca z Ameryki Północnej norka amerykańska zdziczała w całej Europie. Źródło: Carol Zopp

Zwierzęta hodowlane różnią się wyglądem od swoich dzikich odpowiedników na wiele sposobów i jest jedna stała różnica: ich mózgi są mniejsze niż mózgi ich przodków. Od owiec, przez świnie, po krowy, zwierzęta domowe mają stosunkowo mniejsze mózgi w porównaniu do swoich dzikich odpowiedników – zjawisko znane jako efekt udomowienia.

Teraz badanie przeprowadzone przez Max Planck Institute for Animal Behaviour (MPI-AB) odkryło rzadkie odwrócenie efektu udomowienia. W trakcie hodowli w niewoli norka amerykańska doświadczyła zmniejszenia względnej wielkości mózgu, ale populacje, które uciekły z niewoli, były w stanie prawie całkowicie odzyskać rozmiar mózgu swoich przodków w ciągu 50 pokoleń. Badanie zostało opublikowane dzisiaj w Królewskie Towarzystwo Otwartej Nauki.

„Nasze wyniki pokazują, że utrata objętości mózgu u zwierząt domowych nie jest trwała” – mówi Ann-Kathryn Buhl, studentka MPI-AB i pierwsza autorka artykułu badawczego. „To odkrycie pogłębia naszą wiedzę na temat tego, jak udomowienie zmienia mózgi zwierząt i jak te zmiany mogą wpływać na zwierzęta po powrocie na wolność”.

Zrozumienie bocznego mózgu

Kiedy zwierzęta tracą rozmiar mózgu w wyniku udomowienia, często uważa się to za ulicę jednokierunkową. Wydaje się, że zwierzęta nigdy nie odzyskują rozmiarów mózgu w stosunku do swoich przodków, nawet w dzikich populacjach, które żyły na wolności od pokoleń. „Kiedy zwierzęta tracą części ciała, takie jak określone obszary mózgu, w trakcie rozwoju, znikają i po prostu nie można ich odzyskać” – mówi Dina Deichmann, starszy autor artykułu i kierownik grupy w MPI-AB.

Zbadanie, czy dzikie zwierzęta mogą odzyskać względną wielkość mózgu ich dzikich odpowiedników, jest również wyzwaniem metodologicznym. Aby zrobić to dobrze, Dishman mówi: „Musielibyśmy znaleźć zwierzę z oddzielnymi populacjami dzikimi i zdziczałymi, aby zmniejszyć ryzyko wymieszania się populacji. I musielibyśmy znaleźć zwierzę, które można by zbadać z odpowiednim mózgiem i czaszką pomiary”. Innymi słowy, będziesz potrzebować zwierzęcia takiego jak norka amerykańska.

READ  Jak i kiedy oglądać deszcz meteorytów Perseidów – do 100 jasnych gwiazd na godzinę | Wiadomości z nauki i technologii

Pochodząca z Ameryki Północnej norka amerykańska jest udomowiona na potrzeby handlu futrami od ponad wieku. Po wyhodowaniu w Europie w celu wyhodowania futra zwierzęta trzymane w niewoli uciekły, tworząc zdziczałe populacje, które rozprzestrzeniły się w całej Europie. I tak ta historia naturalna przedstawiała odrębne populacje, których potrzebowali Dishman i jej zespół: dzikie norki z Ameryki Północnej, udomowione norki z europejskich ferm futerkowych, zdziczałe norki z Europy.

Aby zbadać zmiany wielkości mózgu, zespół zwrócił się do zastępcy: czaszek. „Rozmiar puszki mózgowej jest dobrym przybliżeniem wielkości mózgu norek, a to pozwala nam na dokonywanie pomiarów z istniejących zespołów czaszek bez potrzeby stosowania żywych zwierząt” – mówi Buhl. Zbiory muzealne z Cornell University zostały wykorzystane do zbadania czaszek dzikich norek amerykańskich, podczas gdy europejskie fermy futrzarskie dostarczyły czaszki zwierząt domowych.

Dla dzikiej publiczności Dechmann i Pohl współpracowali z Andrzejem Zalewskim z Polskiego Centrum Badania Ssaków, który miał kolekcję czaszek uzyskanych w ramach programu zwalczania dzikich norek. „Zwykle trudność w badaniach czaszki polega na znalezieniu wystarczająco dużych grup, z którymi można pracować” – mówi Diekmann. „Mieliśmy niewiarygodne szczęście, że mogliśmy współpracować z wieloma organizacjami, aby uzyskać potrzebne nam próbki populacji”.

Zespół wykonał pomiary z czaszek, aby obliczyć względny rozmiar mózgu zwierząt. Odkryli, że zgodnie z dobrze udokumentowanym procesem udomowienia, mózgi hodowanych norek skurczyły się o 25% w porównaniu do ich dzikich przodków. Ale wbrew oczekiwaniom mózgi dzikich norek urosły prawie do dzikich rozmiarów w ciągu 50 pokoleń.

Elastyczne umysły

Dishman podejrzewa, że ​​wie, dlaczego to konkretne zwierzę osiągnęło to, co uważano za mało prawdopodobne. Norka amerykańska należy do rodziny małych ssaków o niezwykłej zdolności sezonowej zmiany rozmiaru mózgu w procesie znanym jako zjawisko Dehnell. Dishman, ekspert od tego procesu, udokumentował Dehnell u ryjówek, kretów i łasic.

READ  Film pokazuje oszałamiającą animację 3D chmur „Frosted Cupcake” Jowisza

„Podczas gdy inne zwierzęta wydają się trwale tracić objętość mózgu, norki mogą odzyskać objętość mózgu swoich przodków, ponieważ mają wbudowaną elastyczną objętość mózgu” – mówi.

Ta elastyczność przyniosłaby korzyści dla ponownie dzikich norek. „Jeśli uciekniesz z niewoli do natury, będziesz potrzebować mózgu, który jest w pełni zdolny do sprostania wyzwaniom życia na wolności. Zwierzęta o elastycznych mózgach, takie jak norki, mogą przywrócić swoje mózgi, nawet jeśli wcześniej się skurczyły”.

Wyniki nie ujawniają, czy mózgi dzikich norek funkcjonują w taki sam sposób jak dzikich norek. Aby się tego dowiedzieć, zespół będzie musiał zbadać mózgi zwierząt, co jest krokiem do przyszłych badań.

więcej informacji:
Ann-Kathrin Pohle i in., Efekt udomowienia w celu zmniejszenia rozmiaru mózgu jest odwracany, gdy norka staje się zdziczała, Królewskie Towarzystwo Otwartej Nauki (2023). DOI: 10.1098/rsos.230463

Informacje o czasopiśmie:
Królewskie Towarzystwo Otwartej Nauki