1 lipca, 2022

MSPStandard

Znajdź wszystkie najnowsze artykuły i oglądaj programy telewizyjne, reportaże i podcasty związane z Polską

Hubble identyfikuje niezwykłe zmarszczki w tempie ekspansji wszechświata

Hubble identyfikuje niezwykłe zmarszczki w tempie ekspansji wszechświata

W ciągu ostatnich 30 lat Obserwatorium Kosmiczne pomogło naukowcom odkryć i udoskonalić to przyspieszające tempo — a także odkryć tajemnicze zmarszczki, które może rozwiązać tylko nowa fizyka.

Hubble wykrył ponad 40 galaktyk zawierających pulsary, a także eksplodujące gwiazdy zwane supernowymi, aby zmierzyć większe odległości kosmiczne. Te dwa zjawiska pomagają astronomom określić odległości astronomiczne jako znaczniki mil, które wskazują tempo ekspansji.

W swoim dążeniu do zrozumienia, jak szybko rozszerza się nasz wszechświat, astronomowie dokonali już w 1998 roku nieoczekiwanego odkrycia: „ciemnej energii”. Zjawisko to działa jak tajemnicza siła napędowa, która przyspiesza tempo ekspansji.

I jest jeszcze inny rozwój: niewyjaśniona różnica między tempem ekspansji wszechświata lokalnego a tempem ekspansji odległego wszechświata bezpośrednio po Wielkim Wybuchu.

Naukowcy nie rozumieją paradoksu, ale przyznają, że jest to dziwne i może wymagać nowej fizyki.

„Otrzymujesz najdokładniejszy pomiar tempa ekspansji wszechświata ze złotego standardu dla teleskopów i kosmicznych znaczników nachylenia” – powiedział Adam Rees, zdobywca nagrody Nobla w Space Telescope Science Institute i Distinguished Professor na Johns Hopkins University w Baltimore. w obecnej sytuacji.

„Po to właśnie został zbudowany Teleskop Kosmiczny Hubble’a, wykorzystując do tego najlepszą technologię, jaką znamy. To prawdopodobnie magnum Hubble’a, ponieważ podwojenie rozmiaru tej próbki zajęłoby kolejne 30 lat życia Hubble’a”.

dekady nadzoru

Nazwa teleskopu pochodzi od pionierskiego astronoma Edwina Hubble’a, który w latach dwudziestych XX wieku odkrył, że odległe chmury we wszechświecie były w rzeczywistości galaktykami. (zmarł 1953).

Teleskop Hubble’a oparł się na pracy astronoma Henrietty Swan-Levitt z 1912 roku, aby odkryć okresy jasności pulsarów zwane zmiennymi cefeid. Cefeidy działają jak kosmiczne znaczniki przechyłu, ponieważ okresowo zapalają się i przyciemniają w naszej galaktyce i poza nią.

Praca Hubble’a doprowadziła do odkrycia, że ​​nasza galaktyka była jedną z wielu, które na zawsze zmieniły naszą perspektywę i nasze miejsce we wszechświecie. Astronom kontynuował swoją pracę i odkrył, że odległe galaktyki wydają się poruszać szybko, co sugeruje, że żyjemy w rozszerzającym się wszechświecie, który rozpoczął się wraz z Wielkim Wybuchem.

Odkrycie tempa ekspansji wszechświata pomogło osiągnąć 2011 Nagroda Nobla w dziedzinie fizykiPrzyznany Saulowi Perlmutterowi, Brianowi P. Schmidtowi i Riessowi „za odkrycie przyspieszającej ekspansji wszechświata poprzez obserwacje odległych supernowych”.

Reiss nadal prowadzi SHOES, skrót od Supernova, H0, równania stanu ciemnej energii, współpracy naukowej, która bada tempo ekspansji Wszechświata. Jego zespół publikuje artykuł w The Astrophysical Journal, zawierający najnowszą aktualizację stałej Hubble’a, ponieważ tempo ekspansji jest znane.

READ  Łazik Perseverance NASA na Marsie ma swojego „skalnego zwierzaka”

Nierozwiązana sprzeczność

Pomiar odległych obiektów stworzył „kosmiczną drabinę odległości”, która może pomóc naukowcom lepiej oszacować wiek wszechświata i zrozumieć jego podstawy.

Wiele zespołów astronomów korzystających z teleskopu Hubble’a osiągnęło stałą Hubble’a wynoszącą 73 plus minus 1 kilometr na sekundę na megaparsek. (Megaparsek odpowiada milionowi parseków lub 3,26 miliona lat świetlnych).

„Stała Hubble’a to bardzo szczególna liczba”, powiedział. „Może być wykorzystana do nawlekania igły z przeszłości do teraźniejszości, aby przetestować wszechstronne zrozumienie naszego wszechświata. Wymagało to ogromnej ilości szczegółowej pracy”. Lecia Verdi, kosmolog z Katalońskiego Instytutu Badań i Studiów Zaawansowanych oraz Instytutu Kosmologii na Uniwersytecie w Barcelonie, powiedziała w oświadczeniu.

Hubble śledzi rzadką gigantyczną gwiazdę, która walczy z samozniszczeniem

Jednak oczekiwane rzeczywiste tempo rozszerzania się Wszechświata jest wolniejsze niż obserwowane przez teleskop Hubble’a, według astronomów korzystających ze Standardowego Kosmologicznego Modelu Wszechświata (teorii odnoszącej się do składników Wielkiego Wybuchu) i pomiarów wykonanych przez Europejską Agencję Kosmiczną. Plancka. cesja w latach 2009-2013.

Obserwatorium Planck, inne obserwatorium kosmiczne, zostało użyte do pomiaru mikrofalowego promieniowania tła lub promieniowania szczątkowego z Wielkiego Wybuchu 13,8 miliarda lat temu.

Naukowcy Plancka osiągnęli stałą Hubble’a 67,5 plus minus 0,5 kilometra na sekundę na megaparsek.

ten Kosmiczny Teleskop Jamesa Webba, który został wystrzelony w grudniubędą mogli dokładniej i z większej odległości obserwować znaki przechyłu Hubble’a, co może przyczynić się do zrozumienia rozbieżności między tymi dwiema liczbami.

Stanowi ekscytujące wyzwanie dla kosmologów, którzy kiedyś byli zdeterminowani do zmierzenia stałej Hubble’a – a teraz zastanawiają się, jaka dodatkowa fizyka może pomóc im rozwiązać nową zagadkę dotyczącą wszechświata.

„W rzeczywistości nie obchodzi mnie, jaka jest konkretna wartość skalowania, ale lubię używać jej do poznawania wszechświata” – powiedział Reese.